Loading...

اطلاعات تماس

 شیراز، خیابان لطفعلی‌‌خان زند، چهارراه مشیر، چاپ پرواز

پشتیبانی
07132308657
09304302927
ارتباط پیامکی  
10009173169411

 

  

 

آمار

  • تعداد کالا: 299
  • بازدید امروز: 79
  • بازدید دیروز: 334
  • بازدید کل: 1843276

مصاحبه با خانم سونیا برقانی مربی نیتیو زبان کودک

بازدید: 4404

متن مصاحبه با سرکار خانم سونیا برقانی ، مدرس آمریکایی الاصل زبان انگلیسی به کودکان .

 

توضیح : این مصاحبه به جهت انگلیسی زبان بودن خانم برقانی و سهولت ایشان برای پاسخ به سوالات به زبان انگلیسی انجام شده و متن زیر ترجمه کل مصاحبه ایشان می باشد . از ایشان بواسطه همکاری صمیمانه با سایت عمیقا سپاسگزاریم.

 

سوال اول : با سلام و روز بخیر . از شما خواهش میکنم برای آشنایی بیشتر کاربران و خوانندگان ، بیوگرافی کوتاهی از خود در اختیار ما قرار دهید .

. با سلام . من سونیا برقانی هستم در حال حاضر دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز در رشته ادبیات انگلیسی می باشم. به مدت 5 سال تجربه تدریس زبان انگلیسی به کودکان و نوجوانان را دارم. در حال حاضر در مدرسه بین المللی مهر تابان شیراز بعنوان معلم مشغول به تدریس می باشم و همچنین در موسسه زبان سفیر دبیر ترم مکالمه پیشرفته می باشم و قبلا نیز سمت مدیریت این موسسه را عهده دار بوده ام.

من در کشور آمریکا بده دینا آمده و بزرگ شدم و بیشترین زمان تحصیل خود ، در واقع از مهد کودک تا پایان دوران دبستان و مدتی بعد را نیز در این کشور سپری کرده ام و پس از آن به دلایل شخصی به ایران مهاجرت نمودیم. همواره سعی کرده ام تا کلاسهایم مشابه کلاسهایی باشد که خود در آن تحصیل نموده ام . به عقیده من استفاده از ابزارهای مختلف و محیط خالی از فشار برای آموزش زبان در هر سطح ،  امری حیاتی است .

 

 

با تشکر از شما بعنوان نخستین پرسش ، نظر خود را درباره آمزوش زبان انگلیسی به کودکان زیر شش سال برای ما بفرمایید .

 

من معتقدم آموزش زبان باید از سنین آغازین زندگی انسان آغاز گردد . حتی کودکی که در نخستین ماه های تولد است، می تواند شروع به یادگیری زبان کند در صورتی که این آموزش نامحسوس باشد . زبانها در متن جملات جای داده شده اند و اگر ما این متن را برای کودک تولید کنیم ، آنها بطور نامحسوس زبان را فرا می گیرند و از آن بطور طبیعی استفاده می کنند. اساسا ، تفاوت بسیاری بین یادگیری زبان مادری و زبان دوم نمیبینم . کودکان از طریق محاوره های روزمره و محیط خود آنچه را که بعدها بعنوان زبان تولید می کنند ، به دست می اورند. شاید تنها تفاوت در نحوه استفاده از ابزار ها باشد.

 

شما از جه روش و سیستم آموزشی برای تدریس به کودکان استفاده می کنید ؟

 

 

کودکان سنین زیر شش یا هفت سال از طریق بازی ها و فعالیت های روزمره معمولی زبان را فرا می گیرند. آنان درست مانند ضبط صوت عمل می کنند و هر چه را از ما می شنودند به سرعت به ذهن می سپرند و واکنش نشان می دهند . زمانی که با این گروه سنی فعالیت می کنم ، در واقع به نظر نمی رسد در حال آموزش و تدریس هستم . از جملات بسیار ساده برای احوالپرسی و راهنمایی برای انجام کارهای عادی استفاده می کنم . با آنها نقاشی می کنم و بازی می کنیم. از طریق چنین فعالیت هایی آنها به ساختار و دستور زبان ، دایره کلمات ، زیر و بم آواها ، تلفظ و دیگر بخش های زبانشناسی ، راه می یابند .

 

متشکرم . سوالی که در حال حاضر ذهن بسیاری از والدین و حتی مربیان را به خود مشغول داشته و در واقع یکی از مهمترین سوالات والدین است ،  این است که عموما به چه کودکی " دوزبانه " گفته می شود ؟ کلا دوزبانگی به چه معناست در کودکان البته .

 

بلی سوال بسیار مهمی را مطرح کردید. یک کودک به همان روشی که به زبان مادری خود مسلط می شود به زبان دوم نیز تسلط می یابد . یعنی با روبرو شدن با آن . برای مثال ، اگر من با کودک یک سا دو ساله ام به انگلیسی احوالپرسی کنم ، این کودک با زبان دوم روبرو می شود . اگر چنین الگویی در بخش های متفاوت ادامه یابد ، این کودک توانایی صحبت به هر دوزبان را بطور طبیعی کسب می کند. در صورتی که والدین یا یکی از والدین مسلط به زبان دوم باشند . عموما هر کودکی خاصیت دوزبانه شدن را ندارد . قابلیت های خاص مادر یا پدر و به ویژه مادر به دلیل ارتباط طولانی مدت وی با فرزند ؛ استفاده وی از زبان اصلی و ابزارهای مورد استفاده از قبیل کتاب ، سی دی آهنگ ، بازی و کارتون زبان اصلی مناسب و دیگر موارد ، ذهن یک کودک را با زبان امیخته می کند.

 

فکر می کنید چه ابزار و وسایلی می بایست برای تدریس مورد استفاده قرار گیرد ؟

 

همانطور که پیش از این هم اشاره کردم ، تدریس شبیه درس دادن نیست . اگر کسی سر زده وادر کلاسهای من شود ، اصلا تصور نمی کند در حال آموزش چیزی هستم. بیشتر شبیه وقت تلف کردن است . ( لبخند ) . نقاشی و صحبت درباره حیوانات مورد علاقه بچه ها و خودم. با این حال این روش از طبیعی ترین راه های آموزش است . کاربرد کارتون ها ، کار دستی ها ، کتاب ، موسیقی و گردشهای کوتاه در محیط طبیعی مثل حیاط منزل ، برای ایجاد محیط زبان خوش ساخت و طبیعی ، امری ضروری است.

 

آیا دیدن تلویزیون و کارتون زبان اصلی به تنهایی و صرفا بدون هیچ آموزش دیگری ولو  برای مدت طولانی در روز برای دوزبانه شدن کودک کافی است ؟ شما این روش را قبول دارید و لطفا میزان و نحوه استفاده از این مدیوم بسیار شایع را نیز برایمان توضیح بدهید .

 

دیدن تلویزیون و کارتون به تنهایی کافی نیست و از نظر روانشناسان حتی پر ضرر نیز می باشد. تلویزیون و کارتون منبعی درونی است نه چیزی بیش از این. بدین معنا که این ابزار موقیعت های متفاوت را برای کودک به وجود نمی آورد و هیچ موقعیت زمانی و مکانی طبیعی را نیز گسترش نمی دهد . نمیتواند کودک را در حال آموزش تست کند ، فاقد المنت کلیدی زبان یعنی " تقابل و رویارویی " است . کارتون و تلویزیون ابزارهایی خوب هستند اما هرگز به تنهایی برای پرورش کودک دوزبانه کافی نمی باشند .

 

 

 

 

سوال بعدی من از شما دوست عزیز درباره آن دسته از والدینی است که تسلط کافی به زبان انگلیسی ندارند . برای آنها چه پیشنهادی دارید . چگونه کودکانی دوزبانه داشته باشند . کلا روند دوزبانگی در تمام کودکان امکان پذیر است یا خیر . با توجه به چند سوال پیش این موضوع را بیشتر برایمان باز کنید . متشکرم.

 

بلی حتما. در ابتدا باید متذکر شوم آن دسته از مادرانی که دانش زبانی اندکی دارند ، می بایست نسبت به گسترش آن آگاهانه عمل کنند و در واقع باید ابتدا زبان انگلیسی خود را بسیار تقویت نمایند . این نخستین گام منطقی برای داشتن کودکی دوزبانه است . پس نتیجه می گیریم مادری که تجربه و دانش زبانی بالایی دارد ، بلا طبع کودکی مسلط خواهد داشت که به تمام زمینه های زبان دوم آشناست . خوب می فهمد ، درک میکند صحبت می کند و جمله می سازد .

نمیتوان گفت کودکان این دسته از والدین را با والدین غیر مسلط یا کم آشنا به زبان دوم ، میتوان مقایسه کرد. در واقع اصل دوزبانگی فرایندی نیست که تنها با آموزش صرف انجام شود . اگر بخواهیم بیشتر توضیح دهم و واضح تر بیان کنم ، شاید بهتر باشد اینگونه بگویم که از لحاظ روند زبانشناسی ذهن و پردازش مغزی کودکی که والدین بخصوص مادر وی در تمام زمینه های زبانی اعم از تدریس یا ترجمه زبان دوم کار می کند ، بسیار آماده تر و پویا تر می باشد . مسلما این کودکان مادرانی دارند که از ابتدای شکل گیری جنین ، به موسیقی انگلیسی مورد علاقه خود گوش می کرده اند( طبق عادت شخصی و علاقه ذاتی) ، با کتاب انگلیسی و محیط انگلیسی زبان سر و کار داشته اند (بواسطه داشتن شغل مرتبط )، ترجمه کرده و دایره لغتی بالا و توانایی تکلم به زبان دوم را دارا می باشند. ما در زبانشناسی ، در واقع کودکان شکل گرفته از چنین مادرانی " کودک کاملا دوزبانه " می گوییم . در خصوص مادرانی که فاقد چنین فاکتورهایی می باشند آموزش از طریق ابزار و مدیوم های گفته شده انجام می شود به میزان بیشتر و می توان گفت این کودکان توانایی تسلط به زبان دوم در سه سطح متوسط ، خوب و عالی را دارند اما در اصول علمی نام " دوزبانه " به خود نمی گیرند. به همین خاطر به شدت توصیه میکنم مادران خود به دنبال گسترش دانش زبانی خود باشند و از ابزارهایی همچون کارتونها ، کتابها ، بازی ، گوش دادن به آهنگ انگلیسی کودکانه بطور مداوم استفاده کنند . با این حال باز تاکید میکنم ، والدین نمیتوانند انتظار داشته باشند در محیطی تک زبانه ، کودکی دوزبانه پرورش دهند .

 

خانم برقانی بجز تفاوت هایی که ذکر کردید در خصوص دوران جنین و ابتدای تولد، چه عوامل دیگری در دوران نوزادی و کودکی ، کودک یک مادر مسلط به زبان و ناآشنا به زبان قابل تمایز و یا دسترسی است.

 

عوامل بسیاری در میان است. همانگونه که ذکر کردم ، داشتن محیط تک زبانه . یعنی مادر توانایی صحبت به زبان انگلیسی با کودک خود لااقل یک ساعت در روز را ندارد. مادر خود ذهن و پردازش ذهنی زبان دوم را ندارد چون همانطور که میدانید ذهن و مغز یک انسان چند زبانه حتی از لحاظ فیزیولوژی خطوط مغز نیز با یک انسان معمولی متفاوت است. و برای همین دانشمندان ثابت کرده اند فراگیری زبان در هر سنی از آلزایمر زودرس پیشگیری می کند  ؛به دلیل تقابل شدید مغز با دانش های زبانشناسی.

مادر مسلط شاید به خودی خود علاقه به خواندن کتاب انگلیسی و گوش کردن به آهنگ های انگلیسی را داشته باشد ، که این خود به لحاظ توانایی تقلید و الگو برداری در کودکان ، باعث ایجاد انگیزه و اشتیاق درونی در یادگیری به کودک چنین مادری می شود . مادر یا پدر ممکن است فیلم های زبان اصلی زیاد ببینند ، شاگردان خصوصی داشته باشند یا کار ترجمه انجام دهند. دیدن تمام این عوامل در کودک چنین مادری، باعث ایجاد محیطی طبیعی در زبان دوم می گردد . اما یک مادر غیر مسلط بجز عواملی که پیش از این توضیح دادم و گوش کردن به آهنگ ( که بعضا مادر متوجه معنی فارسی و تلفظ انگلیسی کلمات درون آن نمی شود ) ، خواندن کتاب ( که مادر باید توانایی خواندن آن را داشته باشد ) ، بازی ( که باید تماما به زبان انگلیسی انجام شود ) ، ابزار دیگری را در میان ندارد . و باید برای پیشرفت بهتر حتما معلم خصوصی و یا کلاس با مربی مسلط خوب رادر دست داشته باشد. لا اقل هفته ای دوبار . به همین خاطر به مادران موکدا توصیه میکنم در کلاسها و دوره های آموزش یا تقویت زبان حتما شرکت کنند.

 

متشکرم . سوال بعد ، اگر ممکن است روشهایی برای پیشرفت کودکان در مهارت شنیداری ، مکالمه ، نوشتن و خواندن در اختیار ما بگذارید .

 

چهار مهارت اصلی در زبان یعنی " خواندن ، نوشتن ، صحبت کردن و شنیدن " ، چهار مهارتی هستند که بی شک به یکدیگر وابسته و در هم آمیخته اند . معتقدم " مهارت شنیداری " نخستین گامی است که شکل می گیرد و مادر سه مهارت دیگر می باشد ، حتی زمانی که کودک هنوز در رحم مادر است. این مهارت با استفاده از بازیهای موسیقی مدار و آهنگ های ریتم دار انگلیسی تقویت می شود . درست همان کاری که در مراتب بالا درباره آن توضیح داده شد. مهارتی که پیش از سه مورد دیگر رخ داده و چنانچه درست تقویت شود ، پایه اصلی دیگر مهارتها می گردد داشتن مکالمات روزمره به زبان انگلیسی است یعنی " صحیت کردن " . زمانی که کودک مهارتهای شنیداری قوی داشته باشد و قادر به تشخیص کلمات ، کاربردها ، الگوها و متون مختلف باشد ، مکالمه و صحبت کردن به آسانی آب خوردن خواهد بود .

 

بعنوان آخرین پرسش از شما دوست عزیز ، مهارت خواندن و نوشتن از چه زمانی باید آغاز شود. در واقع سوال بسیاری از خوانندگان ما نیز می باشد.

 

خوب خواندن و نوشتن دو مهارتی است که در آخرین رتبه قرار دارد و نیازمند زمان و تلاش بیشتر هم از سوی والدین و هم کودک است. به نظر من زمان دقیق شروع این دو مهارت بستگی به کودک و سبک آموزش وی دارد. بعضی کودکان توانایی تشخیص حروف را در سن سه سالگی کسب می کنند ، در حالیکه گروه دیگر تا سن هشت سالگی نیز همچنان در حال کشمکش با خود برای شناخت حروف مشابه هم هستند . بطور کلی می توانم بگویم اگر کودک از آموزش زبان لذت می برد و در بیان مشخصات عادی خود به زبان انگلیسی مسلط و روان است ، برای وارد کردن او در قلمروی خواندن اصلا تردید نکنید. با استفاده از شعر و آهنگ از شناخت حرف و صدای آن شروع به کار کنید. سپس به سمت خواندن کلمه از طریق کنار هم گذاشتن اصوات حروف بروید . هر کودک با سرعت زمانی متفاوتی خواندن را می آموزد . پس عجله نکنید ، در زمان خاص خود تمام حروف را یاد خواهد گرفت. نوشتن آخرین مهارت است . به احتمال زیاد انتظار می رود کودک در حدود سن هفت سالگی قادر به نوشتن باشد اما چنانچه وی در سه مهارت دیگر به قدر کافی پیشرفت کرده باشد ، نوشتن برای او تبدیل به یک فعالیت لذت بخش خواهد شد.

 

 

بسیار از شما سپاسگزارم . بخاطر وقی که گذاشتید و همکاری صمیمانه شما با سایت ما. برایتان آرزوی موفقیت روز افزون را دارم.

 

من هم از شما مشتکرم و آروزی موفقیت برای شما و تمام کودکان را دارم.

 

 



هیچ مطلبی یافت نشد